|
دوشنبه ۲۱ دی ۱۳۸۳
يادم است کتاب هفته صفحهيادم است کتاب هفته صفحه ای داشت که در آن از نويسنده های مختلف می پرسيد در حال حاضر چه کتابی را می خوانند و يا اين اواخر چه خوانده اند.شنيدن پاسخ اين سوال چه از نويسندهها و چه کتابخوانهای حرفه ای هميشه برايم جالب و گاه هيجان انگيز بوده.سرک کشيدن در کتابخانه های شخصی و تلاش برای فهميدن نام کتابی کهمسافر کناریام در مترو يا اتوبوس و قطار میخواندو کشف سليقههای مطالعاتی افراد ،به خصوص آنها که کمی حرفهای ترند در اين وادی ،شوقم را به خواندن بيشترکرده و گاه باب مطالعاتی جديدی را برايم گشوده است. همه اين مقدمه چينی ها برای اين بود که بگويم می خواهم از اين به بعد از کتاب هايی که خوانده ام و يا می خوانم بنويسم.از آنهايی که خوشم آمده و يا بدم آمده.نه به قصد نقد و نه معرفی کتاب.فقط منباب ارضای اين حس کنجکاوی که به گمانم در خيلی ها هست.حالا فرقش اين است که من در اين وادی حرفهای نيستم.فرض کنيد همان مسافری هستم که در کوپه قطار روبرويتان نشسته و اين بار کمی کتابش را بالا گرفته تا براحتی بتوانيد جلد کتاب را ببينيد بدون اينکه گردنتان درد بگيرد.
مریم مومنی | ۳:۱۲ بعدازظهر خیلی عالیه.. متأسفانه چند وقته کتاب درست و حسابی نخوندم... اینقدر مطلب تو اینترنت ریخته که بعضی وقتها نقش کتاب برام کمرنگ جلوه میکنه مريم جان سلام مريم ![]() |
|
ایده ات عالیست...