داشتم کتاب Phonetics نوشته پيتر

داشتم کتاب Phonetics نوشته پيتر روچ را می خواندم که به يک جمله عجيب رسيدم.يک جمله خيلی معمولی که ناگهان برايم عجيب به نظر رسيد.بحث چگونگی توليد آواهای مختلف برای ادای کلمه ساده sand بود.اينکه چطور ماهيچه های مختلف بخش دهان و حلق و نای و کام به کمک هم می آيند تا يک صدای خيلی معمولی توليد شود...يکی يکی همه حروف را توضيح می دهد تا می رسد به حرف /d/ .

حالا جمله اي که توی پرانتز آمده بود و تخيل من را شديدا به کار انداخت:

You would not live very long if you stayed making the /d/ sound and did not start the flow of air again.

فکرش را بکنيد که چه راحت می شود خودکشی کرد.کافی است پنج دقيقه بگوييد :«د» !

مریم مومنی | ۱۱:۰۰ بعدازظهر

---