صدای ناقوس کليسا از جايی
صدای ناقوس کليسا از جايی آن دور ها می آيد.دارم روی مانيتور کلمه ها را جابه جا می کنم و متنم را شکل می دهم.مرحله آخر است تقريبا.يعنی ويرايش نهايی.از آن حالت وحشتناک چند روز پيش که اصلا نمی دانستم چه بايد بنويسم در آمده.يک طرح کلی ريختم برايش.کمی اينترنت را بالا و پايين کردم.يک سری لغت های جديد مربوط به موضوع را ياد گرفتم و بعد چند جمله کليدی متنم را نوشتم.فکر کردم.کمی ديگر خواندم و دوباره بين اين چند جمله کليدی را با جمله های موجز تر و گاه موشکافانه تر پر کردم.همين جور آرام آرام شکلش دادم.مثل کوزه گری که اول يک کپه گل می گذارد روی چرخ کوزه گری اش .کمی به آن زل می زند . نگاهش می کند که به کدام فرم و شکل درش آورد.گردن کشيده باشد کوزه اش يا شکم دار و چاق باشد.دسته داشته باشد يا نه.بعد آرام چرخ را می چرخاند و حوصله می کند تا خميرش شکل بگيرد.خمير شکل گرفت و حالا دارم به سرو گوشش دستی می کشم و دور و برش را صاف و صوف می کنم.
آسمان نيمه ابری است.نيمچه نسيمی هم می وزد.دخترک همسايه روبرويی رفته روی شيروانی دراز کشيده.کتاب می خواند.ابرها از بالای سرش می گذرند.
بعد از ظهر يکشنبه تعطيل کش می آيد تا طعم تلخ چای سرد شده.تا خرماهای بی مزه روی ميز.تا فيلم کسالت بار وودی آلن که همان ده دقيقه اول خاموش می کنیم تلويزيون را.تا غصه هايم موقع خواندن اين متن که قاصدک مهربان برايم فرستاده بود.تا خنده هايم موقع خواندن نوشته جديد ابراهيم نبوی.
بعد از ظهر کشدار يکشنبه را ناقوس کليسا يی در دور دست طولانی تر کرده است.
دنگگگ گ گ.دنگگگ گ گ. دنگگگ گ گ گ....
مریم مومنی | ۱۱:۱۱ بعدازظهر
سلام.مثل همیشه قشنگ بود.خصوصا تصویر دخترک روی شیروانی و ابر های بالای سرش.
برايم جالب است كه بدانم حس بعداز ظهر يكشنبه در خارج از كشور آيا مثل حس بعد از ظهر جمعههاي ماست؟؟ چون براي كسالت بار بودن غروبهاي جمعه دلايل عرفاني داريم! آنها هم كسيشون قراره یک يكشنبه ای ظهور كنه؟
کدام فيلم وودی آلن کسالت بار است؟!
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
سلام مريم جان، ايشالاه که خوبی...وبلاگتو قبلا يعنی اولاش يه نگاهی کرده بودم اما اون موقع فقط جندتا فکر کنم مطلب داشت امروز ۳ تا ماهتو يه جا خوندم خيلی عالی بود آفرين...خيلی با احساسی ..از مطلب هات واقعا لذت بردم...موفق باشی. منو که يادت هست؟ شايد يادت نباشه من تو رو به خاط حامد قدوسی يادمه، من توی کارآفرينی بودم...