پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸۴
گفتگوی شنيدنی راديو همبستگی سوئد
به گمان من رضا قاسمی يکی از جدی ترين و پرکارترين نويسنده های ايرانی است.آدمی که هياهوی الکی ندارد، حرف های کلی نمی زند و تئوری های روشنفکرانه صادر نمی کند.رضا قاسمی به درخت پرباری می ماند که از بار دانسته هايش سر خم کرده.فروتن است ، در حال آموختن است و راکد نمانده.تجربه گر است، طنز پرداز قهاری است و در کنار گرفتاری های ديگرش، سايت ادبی دوات را يک تنه و دقيق می گرداند.از الواح شيشه ای اش بسيار آموختم و همنوايی شبانه ارکستر چوب ها را از خواندنی ترين رمان های ايرانی سال های اخير می دانم .
رضا قاسمی خوب می نويسد و خوب می خواند و مهم تر از آن خوب می انديشد.
مریم مومنی | ۱۱:۵۳ صبح
سلام.رفتم که برم تو کارش ببینم چه طوره.تا حالا کاری بهش نداشتم.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
سلام.مگر تئوری های روشنفکرانه بد است؟