کاش به جای پر کردن
کاش به جای پر کردن مغز بچه هايمان از رياضی و فيزيک و شيمی کمی هم به آن ها تاريخ ياد می داديم.کاش کتاب های تاريخ مدرسه هايمان محدود به کورش کبير و سلسله های پر طمطراق قبل و بعد از اسلام نبود.کاش تاريخ همين سده خودمان را میخوانديم.تاريخ دنيا.کاش بچه های ما می دانستند که در دهه سی ميلادی چه اتفاقی افتاد.کاش دنيای اطرافمان را بهتر می خوانديم و می ديديم و می آموختيم.کاش ياد می داديم که رکود اقتصادی دهه بيست و سی اروپا و آمريکا چطور توانسته بود آدولف هيتلر را محبوب قلوب هزاران تن از هموطنانش کند.کتاب های تاريخ ما به جنگ جهانی دوم که می رسند با گروه بندی متحدين و متفقين و بمب اتمی هيروشيما سرو تهاش را هم می آورند.کاش می خوانديم که حزب ناسيونال سوسياليسم چطور تشکيل شد.شعارهايشان چه بود،طرفدارارنش چه کسانی بودند و وعده و وعيدهايی که به مردم می دادند چه بود و از چه افکاری سرچشمه می گرفت...
اين روزها غصه خيلی چيزها را می خورم.يکیاش هم همين نداشتن کتاب های تاريخ درست و حسابي.
مریم مومنی | ۱۰:۰۳ صبح
مريم خانم با شما موافقم. اما دقت فرماييد چنين كاري در قالب نظامي ايدئولوژيك كه بر آموزههاي رسمي و هژموني پيشوا استوار است نميتوان چنين پروژهاي را پي گرفت مگر آنكه پدران و مادران اين فرزندان خود رأساً دست بكار شوند.
Man ham kheily lajam migire az oon hame chizhaye bikhod ke dar madrese khandim va be andazeye yek adame motevaset dar yek keshvare pishrafte ham maloomat omoomi nadarim.
فعلا که رایش چهارم تو ایران ظهور کرد
مبارکه
این مردم تاریخ رو نمیدونن اصلا خوردنیه یا پوشیدنی؟
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
مريم خانوم! به شدت باهات موافقم. چيزي كه ماها به شدت كم داريم، توانايي تحليل تاريخه. به ما ياد ندادهان كه تاريخ رو ريشهاي و تحليلي ياد بگيريم. تاريخ ما چندتا اسم و تاريخ بيشتر نبوده. اگه چشممون به ما روندها و پ آنگاه كيو ها باز بود اوضاعمون خيلي بهتر از اين ميشد كه هست.
اين يه قسمت قضيهاس و يه قسمت ديگه هم به قول تو تاريخ دنيا و اون چيزي كه دنياي امروز رو اين جوري كرده كه هست. جاهاي خالي خيلي زياده. و بيسوادي ما هم حد و مرز نداره...