نه نه ربطی به تنبلی

نه نه ربطی به تنبلی ندارد، خوب هم می دانم که روش از بين بردن رسوب های کتری و برفک جايخی کوچک نيم‌چه يخچالمان چيست، فقط يک جور حس ماجراجويی دارم که دلم نمی خواهد اين ها را از بين ببرم.انگار در پس اين رسوب های لايه لايه، و برفک های سفيد و قنديل های کوچک، ساعت های شنی متوقف می شوند و زمان ماقبل تاريخ را به خانه‌ام می آورند، می فهميد چه می خواهم بگويم؟ حس‌اش شبيه حس کاشف غاری زيرزمينی با قنديل های بزرگ سقفی و استالاگتيت ها و استالاگميت های رنگارنگ است.کاشف غار اگر نترسد، آن قدر مبهوت اين عظمت عصر ديرين می شود که دنيای بيرون از غار را فراموش می کند و خود را آرام آرام به اعماق تاريکی سوق می دهد.
لايه های رسوبی آش‌پزخانه هم اگر از جنس آهک و يخ باشد برای من تداعی همان غار مرموز تاريک اند، می توانم از لابه لايشان صدای نفس کشيدن زمان را بشنوم...

مریم مومنی | ۵:۱۵ بعدازظهر

---