یخ

رفته بوديم مهمانی ، منزل يک آقای دکتر.برايمان شربت آوردند.تشنه ام بود تا آخرش را خوردم.بعد شروع کردم با يخ های خرد توی ليوان بازی کردن.يخ ها آب شده بودند و کوچک بودند.يکی يکی می خوردمشان.صحبت مهمان ها هنوز گل نينداخته بود و دنبال موضوع می گشتند همه.يک هو آقای دکتر گفت:ميدونين ثابت شده اون هايی که يخ دوست دارند بخورند کم خونی دارند؟...

ای بابا.نگاهها روی من ميخ شده بود.اطرافيان شروع کردند به نصيحت و پند و اندرز که چی برای کم خونی خوبه و بايد چی کار کنم.

راستش مانده بودم هاج و واج . خودم هم داشت باورم می شد که کم خونی دارم!

مریم مومنی | ۷:۳۳ بعدازظهر

---