يه هفته سركلاس نرفتن و خانه نشيني و زل زدن به اينترنت و غصه خوردن بس است.
از همين امروز بقچه كتاب ها و جامدادي ام را برمي دارم و مي روم كتابخانه يا قهوه خانه اي و خودم را در متون مختلف غرق مي كنم. "دكتر فاستوس" مارلو هم بعد از دوسه هفته تعقيب و گريز گيرم انداخت و گفت: " آه و ناله بس است. نثرم دشوار است كه باشد، هركسي طاووس خواهد، جور هندوستان كشد. به جاي فرار كردن از من برو كتاب لغتت را بياور بگذار كنار دستم و وا‍ژه به واژه جلو برو.بعد هم در آن جعبه جادو را ببند كه اين اينترنت است كه ابليس است نه آن كه من روحم را به او فروختم."

گفتم: چشم.

مریم مومنی | ۱۱:۵۲ صبح

---