پنجشنبه ۸ دی ۱۳۸۴

تصویر، فیلم، گزارش خبری دقیقا یعنی چه؟ منظورم تعریف علمی شان نیست.این که تو در لحظه حال آن را برای آینده ثبت می کنی.برای آینده ای که خودت حضور داری و دیگران نیز.واین راوی بودن تو در آن لحظه خاص باعث میشود که نتوانی با تمام وجود در آن حضور داشته باشی .حسی که به من هنگام دیدن فیلم مراسم خاک سپاری همسر سابق محسن مخملباف دست داد امشب با خواندن این نوشته مهدی دوباره به سراغم آمد.هرچند که تفاوتش این بود که در آن فیلم مخملباف دوربین به دست نگرفته بود و فیلم بردار فرد دیگری بود و این جا چند عکاس نتوانسته بودند دوربین هایشان را زمین بگذارند. اما در ذهنم مانده که با خودم فکر می کردم فیلم بردار چه چیز را خواسته جاودان کند در آن فیلم؟آن حزن عظیم وحشتناک چطور گریبان خودش را نگرفته بود که حاضر شده بود نقش راوی را بازی کند.و راوی مگر همانی نیست که باید در عین حضور در صحنه کمی هم از آن جدا باشد تا برای دیگران از آن بگوید؟چه رنج ای است که نتوانی دوربین را و یا قلم روایتگرت را در بهترین و یا سخت ترین لحظات از خودت جدا کنی. شب عروسی ات به جای لذت بردن از مهمانی مجبور شوی برای آیندگان به عکاس لبخند بزنی و ژست بگیری و روز عزا در پس دوربین خودت یا دیگران اشک بریزی.

مریم مومنی | ۲:۰۴ صبح



Salaam,
I think you are Hamed's wife. Nice to meet you. We were kind of coworker at Sharif years ago.
About that picture I am sorry. But the good news is she is much better now after the operation.


خیلی جالبه.یک روز در جاده ساوه را هم خوندم.


منو یاد یه جریانی انداختی . در تجمع زنان در خرداد مقابل سردر دانشگاه تهران من آماده بودم که عکس بگیرم چون از قبل منتظر برخوردهای پلیس و ... بودیم . ولی وقتی به محض پیاده شدن از اتوبوس بچه ها زیر مشت و لگد گرفته شدند اصلا یادم رفت و فقط تونستم به طرف اونا بدوم تا کمکشون کنم. و بعد فهمیدم چون پلیس چند دستگاه اتوبوس رو گذاشته بود جلوی در که ماشینها و آدمهای عبوری ما رو نبینن ، بقیه عکاسها هم که مجبور شده بودند به اون طرف خیابون برن هیچ عکسی از ضرب و شتم بچه ها نگرفته بودند.
( زیاد ربطی به حرف تو نداشت ولی دلم خواست بگم!!!!!!)















www.flickr.com


E-mail
Atom | RSS1 | RSS2





Powered by
Movable Type 3.2