پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۴

کالوین پسر بچه شش ساله بانمک و دوست داشتنی به همراه ببر عروسکی اش هوبز، زمستان خاکستری پارسال اینجا را برایم رنگ و رو بخشیدند.امسال دوباره به شوق سال گذشته سری به قفسه کمیک استریپ های کتابخانه عمومی زدم. دوسه تا کتاب برداشتم و حالا هرچه ورق می زنمشان ، لبخند هم به لبم نمی آید چه برسد به خنده. تقصیر بیل واترسون است که با سری کتاب های کالوین و هوبز اش توقع ام را از کمیک استریپ بالا برده یا زهر زمستان امسال که بدجوری به وجودم نشسته؟

 


مریم مومنی | ۰:۵۰ صبح



من هم سالهاست که طرفدار پر و پا قرص کلوين و هابس هستم و خانواده رو هم معتاد کرده‌ام! اتفاقاً چند روز پيش چندتا از کارتونهاشون رو اسکن کردم و ميخواستم در وبلاگم معرفيشون کنم که تو پيشدستی کردی :)


به نام مهربانترین
سلام:
مریم عزیز به گمانم حس اکنونت به خاطر گذشت زمان هست و قدری متفاوت شدن زاویه دید!
مهرت هماره پایدار.


داشتم فتوبلاگ رو نگاه می کردم. دوربینت چیه؟
















www.flickr.com


E-mail
Atom | RSS1 | RSS2





Powered by
Movable Type 3.2