بسته های گوشت و سبزی و میوه و نون کنار یخچال کوچک ولو شده اند .خودم هم این طرف تر.
بیرون باد می آید.روی زمین نشسته ام. غروب ابری.هوا تاریک و تاریک تر می شود.چراغی روشن نمی کنم.در نیمه تاریک-روشن هوا به این فکر می کنم که دل تنگی های آدمی را باد ترانه ای نمی خواند.دل تنگی های آدمی مثل تاریکی همین لحظه مدام روی هم انباشته می شود.باد هم آن بیرون برای خودش می وزد و آنتن تلویزیون همسایه را تکان می دهد
مریم مومنی | ۷:۰۴ بعدازظهر
dele ma bayad begirad ke migirad ..anten o tariki bahane ast ....
salam
vaaay che ziba neveshti
az in lahzeha khosham miad va ham mitarsam
bazam ehsah mikonam ramzi toshe
خيلي چسبيد، ممنونم...
man nemidoonam chera hameye irooniha fekr mikonan honar yani gham, honarmand yani ghamnak boodan ???
bebakhshida, vali chera shomaha hamatoon minalid?
I don't know you, and neither of these other bloggers, and I'm not really trying to offend you, but in most of these blogs, I see that people trying to show that they are really sad, and their sadness is because of their deep understanding of the world. some understanding that nobody else really have reached it (that's what you are all trying to say, consiously or unconsiously). may be I should write this in a blog myself.
anyway, don't get offended please, all of you are very similar, so I just thought of this, and it was when I was reading your blog, so I dropped it here. sorry for being very frank, I hope it doesn't hurt.
chakerim
سلام . ببخشید قضیه این پنجره که با وبلاگ شما باز میشه چیه ؟ فکر کنم اسمش ilead هست
با عرض پوزش ولی یکم اعصاب میزنه! :)
سلام . باور کنید من بی گناهم.
من فکر می کنم دلتنگیهای آدمی با اندازه یخچالش رابطه مستقیم داره.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
اما تو چترتو بستي كبوتر... زير بارونا نشستي كبوتر...