جسته گریخته از باور های قدیمی عامیانه

پری ها بچه می دزدیدن چون خودشون نمی تونستن بچه دار بشن. اون ها شب ها میومدن و نوزاد آدم ها رو با نوزاد خودشون عوض می کردن.اشتباه نکنید. نوزاد اونا درواقع یه پری خیلی خیلی پیر بود که کوچک شده بود .
پری ها دلشون برای نوزاد آدم ها بال بال می زد چون نوزاد آدم ها بزرگ می شد رشد می کرد و می مرد. اما خودشون توی دام جاودانگی افتاده بودند و نمی تونستن بمیرن.

اون قدیم ها مردم این طرف آب به یه همچین چیزهایی معتقد بودند. یعنی ممکن بود صبح از خواب بیدار شن و ببینن بچه شون خوب شیر نمی خوره یا کارهایی می کنه که فقط از یه بچه پری انتظار می ره. اونوقت مطمئن می شدن که پری ها بچه واقعی شون رو دزدیدن و این موجود رو که شبیه بچه شونه به جاش گذاشتن. حالا کار مادربچه این بود که بره طلسم پری ها رو بشکنه تا اونا بچه رو برگردونن. چند تا راه بود برای این کار یکی اینکه بچه رو شب بذارن توی جنگل تاریک و به اندازه سوختن یک شمع کامل صبر کنن و بعد برن بچه رو بیارن(اگه هنوز بچه ای درکار باشه البته!) اونوقت این بچه همون بچه واقعی شونه که پری ها پس آوردن.راه های خشن تری هم مثل گرفتن بچه روی آتش و .. بود.

" آل" هم در باور عامیانه ایرانی ها یه موجودیه که بچه های نوزاد رو می بره و سر به نیست می کنه.
بعضی ها هم اعتقاد داشتن که آل سراغ زن زائو میاد و جگر زن تازه زا رودر زنبیل میذاره و می بره. برای اینکه این اتفاق نیفته می گفتن باید پنج یا سه تا پیاز رو به سیخ کشیدو گوشه اتاق زن تازه زا گذاشت.تفنگ و شمشیر هم اگه تو اتاقش باشه که دیگه چه بهتر.

مریم مومنی | ۱۱:۰۵ بعدازظهر

---