چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۸۵
براي مادرم
"
هنوز هم گاهي لباس هايي را مي پوشم كه تو دوخته اي
اين وقت هاست كه تمام قد در آغوشم مي كشي تا همان طور عريان براي خودم گريه كنم"
نوشته های آرش اخوت مخصوصا آنهایی که به یاد مادرش می نویسد سخت ناب است
مریم مومنی | ۹:۳۰ صبح
هم ناب است و هم بسیار گیرا. روح آدم رو تسخیر میکنه. دیوانه شدم
سلام
چقدر نثر آزاد شما دلنــــشين و ساده است من هميشه وي سايت شما را مي بينم و چه زيبا كلمات را به كار مي بريد موفق باشيـــــــــــــــــــــــــد
حالا به جای اون لباسهابا کلمات گریه می کنم
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
حقا زیبا و ناب است... مثل همیشه براتون آرزوی موفقیت و سلامتی میکنم... یاعلی