چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۵

در آپارتمان مان چشمه جوشیده است
آب قل قل می کند
می رسد به پای دامنم.
به جای زمین
روی صندلی می نشینم
و موقر کتاب می خوانم.
آب بالا می آید
بالا می آید
و از پنجره سرریز می شود :
آبشار کتاب و فنجان و خرده ریز و عکس
پنجره را می بندم
آب بالا می آید
بالا می آید
دست می اندازد دور کمرم
و بعد گلویم
لب هایم را می بوسد
اشکم را می شوید
بعد بالاتر
بالاتر
با...

مریم مومنی | ۱۱:۱۵ صبح



بسیار زیبا... عالی!1


Don’t die like “a” Woolf.


kaash dar khaneye man ham cheshmeh ee bejooshad...


ajab tasaviri midahi to
adam shegeft zade mishavad jeddan

besiar in shere shoma ra doost dashtam

jeddan khub minevisid tori ke be homa hasoodiam mishavad!

rasti: marquez yek dastan kootah darad ke do bahche hastand ke dar noor ghargh mishavand, khande eid?




سلام. مشروط به این که «تو را نوح است کشتی بان»، می خواستم بگویم: غم مخور



خلاقیتش خیلی خوب بود


az daste to oftaadam, ey doost be mey khaane
sar maste maye eshgham kam dah, do, se peymaane.















www.flickr.com


E-mail
Atom | RSS1 | RSS2





Powered by
Movable Type 3.2