قلاب نجات دهنده

واقعاً عالی بود... یه‌جاییش هم خیلی خندیدم :))۱

سلام مريم جان. خوبه تو اين قلاب خالي را داري. مدتهاست كه دلم قلابي مطمئن از جنس زميني مي خواهد. نه من كه همه ما به شدت به آن نيازمنديم. انگار هرروز جاذبه را مي بلعند. همانطور كه ترمزها را مي برند. همه سرگردانيم. فقط مواظب باش يك موقع نمك در چشمتان نپاشد. باعث سوزش مي شود.

مریم :
سمیه جان. کاری نداره. تو هم یه قلاب وصل کن به سقف.
راستی نمکدون رو اگه بخوام وصل کنم از این ها وصل می کنم که درش فنر داره که فقط موقع ریختن باز باشه درش
:D

#:S

خیلی خوب بود این قلابه، مريم...

kheili tekraarie age baazam begam: I loved it?!?!?!!

حالا يا خوش خيالانه يا گول زنكانه يا شايد هم واقعي، من كمابيش خوشبين هستم كه اتفاقي نخواهد افتاد و كج دار و مريز اين مساله رو حل مي‌كنن بدون اين كه درگيري بشه

سلام. وبلاگتون فضای جالبی داره. باید سر فرصت همه اش را بخوانم. اگر بهتون لینک بدیم که اشکالی نداره؟

من چند وقتيه که اينجا رو ميخونم ، تا حالا نظر نداده بودم ولي واقعآ از سبک نوشتنتون خوشم مياد . هيچ وقت معتقد به اجازه گرفتن براي لينک دادن نبودم ، به نظر من فقط بايد به صاحب وبلاگ اطلاع داد که من شما رو لينک کردم . حالا اگه شما به وبلاگ من اومدين و به هر دليلي دلتون نخواست که لينکتون توي وبلاگ من باشه ، فقط کافيه بهم بگين تا برش دارم .
ممنون

خوبه تو حداقل قلابو داری که نجاتت بده

lvdl [hk سلام!
همون‌طور که می‌دونی٬ تعدادی از نماينده‌گان اقلیت و اکثریت مجلس دارن برای کشوندن احمدی‌نژاد به مجلس و پرسش از عملکرد ضعيف‌ دولت‌ش امضا جمع می‌کنن. ما بر اون شديم تا با يه حرکت مدنی برای تسريع اين کار نامه‌ای به نماینده‌گان مجلس بنویسیم و خواستار طرح سؤال‌هامون بشیم. تا به حال ۱۳۰ وبلاگ‌نویس و خواننده‌گان وبلاگ‌ها این نامه رو امضا کردن. شما هم می‌تونی با مراجعه به لينک اين پيام٬ اين نامه رو امضا کنی و به‌ش لينک بدی. مطمئنآ حمايت شما می‌تونه تأثير زيادی در موفقيت اين حرکت داشته باشه.
يا حق!

فقط می خواست بگم نمکا همه جا می پاشه ولی انگار خودت قبلا فکرشو کردی....نمکدون خوبه ولی فکر کنم که همچنان تو فکر پیدا کردن چیزای بهتری هستی که اگه نباشی دیگه هیچ وقت باعث نجاتت نمیشه.سبز و بهاری باشی

سلام مریم جان.من چند ماهی هست که وبلاگ شما رو می خونم و این اولین بار هست که پیام می ذارم.باید بگم که وبلاگتون خیلی دوست داشتنی هست و قطعا این به شما و روح پاک و معصومانه شما و ویژگی های عالی انسانی شما برمی گرده.خیلی دوست دارم روزی شما رو از نزدیک ببینم.
اگه میشه در مورد پیشینه تحصیلی تون کمی توضیح بدین.
بهترین آرزوها رو براتون دارم.

مریم :
ممنون. نظر لطفتون اه
و شرمنده می کنید چون صفت هایی که به من نسبت دادین کمی فرازمینی اه. من خیلی معمولی تر از این حرف هام.پیشینه تحصیلی هم به قرار زیر اه:
. من ایران مهندسی عمران خوندم. الان هم در اتریش دارم مطالعات انگلیسی می خونم.

حتی می شود گفت ما یک قلاب اجاره کردیم که یک خانه به آن وصل شده بود. اینو خیلی دوست داشتم

سلام، سبك نوشتنت رو دوست دارم، احساسات ظريفت رو هم، اما حس مي‌كنم با غم زندگي مي‌كني، از اشك و گريه مي‌گي همش، بهت پيشنهاد مي‌كنم شادي رو هم تجربه كن، بي اينكه بدي‌هاي دنيا رو نبيني، تو لحظه باش تا زندگي رو تجربه كني، اينو البته اول به خودم مي‌گم بعد به بقيه

سلام مريم جان روحيه ات تو وبلاگت خيلي بهتر شده از اين بابت خوشحالم. راستي كي مياي ايران؟ دلم برات تنگ شده ولي فعلا باهات كاري ندارم!!!

از زماني كه ديو رفت بيرون،فرشته ها پدرمارو درآوردن.تا خواستيم بفهميم كه چرا اين ديو لعنتي نميذاشت هركي با عشقش بشينه تو يه كومه اي و خوش باشه يا با يار دلخواش بقول معروف توي بيقووله ها بپره يا مثلا بر سياق دين مورد علاقه اش بشينه تو عبادتگاه دلخواهش و با معبودش راز ونياز كنه و بقول اقاي گفتني،بالاخره حال كنه،
كه چنان گشنگيمون دادن كه عاشقي از سرمون رفت سر مدار مشتري نشست .
شايدم مشتريش فقط مشتري بود.نمي دونم اين خودش يه نكته باريكتر از مو بقول شما اه و مجالي ميخواهد به درازاي حوصله.
اين وضع گريه آوره قبول دارم من هم خيلي وقتها كه به پس و پيش داستان نگاه ميكنم گريه مي كنم نه در چشمم متاسفانه در دلم.
ولي وقتي جنگي درميگره ادم به اين مطلب ميرسه كه فاجعه اي شروع شده ولي وقتي گريه و لابه به اوج خودش ميرسه و ميخواد كم كم آروم بگيره ميبينه كه اين فاجعه از خيلي وقت پيش آغاز شده بوداز زماني كه آدمايه چيزايي از ياداشون رفته بود .
همون قلابه عقل رو ول كرده بودن.

این ها که گفتی کابوس نیستند بیدار خوابی اند
تعبیر نمی شوند، به بیرون ذهن پرتاب نمی شوند! چون حقیقت نه تعبیر دارد نه ذهنیت است که عینیت یابد
حقیقت حقیقت است
جنگ ،اوضاع بد اقتصاد که به اوضاع بد جاده ها و خانه ها و نهایتا فشارهای روانی منتهی می شود،هوای آلوده و... چه توفیر با هم دارند؟
همه ما را به مرگ می رسانند
مرگ این روزها شده است نفس برای ما! می رود و می
آید بی آنکه حتی حسش کنیم همه در رخوتی غریب و خود خواسته غرقیم
در ضمن من جای شما باشم یک سیب به بند بلند قلابی که اجاره اش کردید می بندم
جز زیبایی و حظ بصری! شما را هر لحظه یاد نیوتون می اندازد و قانون یازدهمش که این روزها همه گیر شده است در این جا که مرگ و زندگیمان مختلط است بر عکس مردمانمان!