|
پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۸۵
عکاسی از مردمعکاسی از مردم یکی از سخت ترین و در عین حال جذاب ترین بخش های کار یک عکاس است.دیروز داشتم در کتابفروشی کتابی را ورق می زدم که مایکل کوین فوتوژورنالیست سرشناس در همین موضوع تدوین کرده . نکته هایی که در ادامه می آید خلاصه ای از یک بخش این کتاب است که به صورت آزاد نقل می کنم.(به صورت آزاد یعنی با جمله ها و شاید یکی دو جا مخلوط با ایده های خودم ): قبل از سفر : چند روز اول سفر : ارتباط با مردم: نزدیک شدن به سوژه: عکاسی :در حالتی که شروع به عکاسی می کنید بدون فاصله انداختن و پایین آوردن دوربین چند عکس بگیرید. در یکی دو عکس اول معمولا سوژه حالتی خود آگاه دارد و حواسش به دوربین است اما بعد کمی خسته می شود و در عکس های بعدی اغلب به کار خودش ادامه می دهد و حالت عادی تری دارد. بچه ها : بعد از عکاسی :بعد از عکاسی همیشه از سوژه تان تشکر کنید. او وقتش را برای شما گذاشته و شما در عوض چیزی به او بدهید حتی اگر در حد دست دادن و یا لبخندی صمیمانه باشد. . مریم مومنی | ۱۰:۴۸ صبح مطلب جالبی بود ، مخصوصآ برای من که عکاسی میکنم . به نکته های ریز و در عین حال جالبی اشاره شده . mibakhshin ke man nemitonam farsi type konam ! nokate jalebi ro dar morede akasi zekr kardin . kheyli be dard mikhoran, har chand sadeh be nazar bian . rainy nasser maryam : ![]() |
|
مثل صبحانه...يك كار روزانه و مثل نفس كشيدن عمل حيات.. هر روز چند بار وبلاگتو مي خونم.. اينطوري خيلي نزديكي.. حتي نزديكتر از وقتي ايران بودي.. و من قدر حضورتو ندونستم..
مریم :
سمیه جون. من چی بخونم که از شماها خبردار بشم و حس کنم که نزدیکم بهتون؟
:(