|
دوشنبه ۴ تیر ۱۳۸۶
برای روشن کردن اذهان عمومی باید اعلام شود که تمام نوشته ها و مطالب این وبلاگ به قلم خود من (مریم مومنی) است و در صورت استفاده از مطالب دیگران حتما منبع آن ذکر شده و یا به آن مطلب لینک داده شده. فکر نمی کردم روزی لازم شود مطلب به این بدیهی را این جا توضیح دهم. :( مریم مومنی | ۱:۰۵ بعدازظهر اگه می خواید اون سوال که: "این مطلب از کی بود؟" رو دیگه ازتون نپرسن، خب، راهش خیلی ساده س، انقدر قشنگ احتمالا ملت فکر نمی کردن شعرای به این خوبی کار خودت باشه همه چیز را باید هزار بار بگوییم و از این کار خسته نشویم . گاهی سرگیجه می گیرم که پس چرا این بدیهیات را "من" در نظر می گیرم و خیلی های دیگر نه ... واقعا شعر لاک پشت ریبا بود......تبریک بهتون میگم بخاطر این ذوق شاعری میشه بگین نوشته این پست از کی بود؟ ajab ehsase badi be adam mide in harf!!!!!!!! حالا چرا اینقدر عصبانی؟خب لابد به نظرش نوشتت آشنا می آمده مریم : من نميدونم كه چه كسي چي گفته كه اينو نوشتي اما بهتره اين تهمت ها رو اصلا به حساب نياري و به جاهاي مربوطه حواله بدي. سخت نگير. oh! jedaaaaaaaaaaaaaaaan!! معلومه که نوشته های به اين نازی مال خودته آدرس وبلاگت رو گم كرده بودم!! salam! shoma shaere khoobi hastid! bargharar bashid! rasti! man linketoon kardam! ba ejaze shoma! ![]() |
|
مریم جانم
چند وقت پیش تصادفی به وبلاگی برخورد کردم که بخش عمده ای از نوشته های من را بدون ذکر نام و نشانی کپی کرده بود. وقتی برای نویسنده ی وبلاگ, پیامی محترمانه نوشتم و از او توضیح خواستم, در پاسخم گفت که شما که آدم مهمی نیستید. بعد هم من از کجا باید بدانم که شما از خود خودتان این ها را نوشته اید؟
مانده بودم حیران که چه بگویم؟ گفتم من هر نوشته ای از دیگران باشد با ذکر نام و منبع می نویسم.
انگار نه انگار, ایشان فرمودند همین است که هست. تازه گفتند که یکی از دوستانشان خبر داده است که نوشته های وبلاگ قاصدک مال اوست و من که فتانه باشم پرت و پلا می گویم.
می بینی همسایه جان؟ این جوریاس.
ارادت.