حاشیه زدن بر کتاب و متن برای من نوعی معاشقه با واژگان است . معاشقه ای که اگرهر بار به شکل واحدی تکرار شود ممکن است بعد از مدتی طراوتش را از دست بدهد. شاید برای همین است که شکل آن را تغییر می دهم . گاهی با مداد معمولی می نویسم، گاهی زیر جمله ها را خط می کشم، گاهی رویشان را رنگ می کنم، گاهی تنها به یک واژه بسنده می کنم، یا برعکس بیشتر از خود متن اصلی کنارش می نویسم و می نویسم، گاهی مداد رنگی بر می دارم و حاصلش می شود مثلا این :
مریم مومنی | ۹:۱۳ بعدازظهر
خیلی جالبه اصلا سیاسی نیستم اما این شعر منو یاد سیادت و سیاست و سیاحتو اینا انداخت
تو بي نظير و شاهكاري عزيزم ! ما با هم طالقان آشنا شديم !
چقدر زیبا!
فوق العاده است! شما خيلي خوش ذوق هستيد و خلاق! آدم كنجكاو مي شود يك روز بيايد خانه تان و كتاب ها و بقيه چيزهاي تان را ديد بزند و كيف كند!!! باز هم از اين جور چيزها بگذاريد. در اين فضاهاي تكراري وبلاگستان، اين جور وبلاگ داشتن براي خواننده مغتنم است!
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
و رنگی ترین کتابتون؟؟؟