خلق کردن شاهکار احتیاج داره به خلق آثار معمولی و یا حتی بد؛به کار پیوسته و مدام. بزرگترین اشتباه برای کسی که یه بار تو زندگی اش یه شاهکار خلق می کنه اینه که از خودش انتظار داشته باشه دومی اش رو بلافاصله بعد از اولی خلق کنه و تو این فاصله هیچ تمرینی نکنه . هر هنرمندی به فضایی احتیاج داره که راحت توش تمرین کنه و توی اون فضا کسی ازش انتظار زیاد نداشته باشه. اگه ستاره ی سینماست بره تو یه تئاتر کوچک تو شهرستان بازی کنه یا تو زیرزمین خونه اش. اگه نقاش اه در فاصله ی بین نقش زدن تابلوهاش بره تو پارک بشینه اتود بزنه. اگه نویسنده است، خاطرات شخصی اش رو هر روز بنویسه. اگه وبلاگ نویسه به فکر یه جای راحت تر و دنج تر برای تمرین نوشتن باشه.
D:
مریم مومنی | ۷:۲۴ بعدازظهر
اگر جای راحت و دنج و از اون مهمتر خاطر اسوده و ذهن آزاد نداشتيم چه کنيم؟ :)
خلق کردن شاهکار زیاد هم سخت نیست یه کم اعتماد به نفس می خواهد و همین !
البته به شرط این که اون وبلاگ نویس تصوری از شاه کار بودن نوشته ها ش داشته باشه
بخاطره همینه که میگن ره صدساله رو نمیشه یک شبه طی کرد.
راستی سفارش گل نرگس پذیرفته می شود ها
;)
منظورت از نوشتن این پست این بود كه دل ما رو بسوزونی كه داری جای دیگه می نویسی؟ دل من كه سوخت.
ابراهيم گلستان در نوشتن با دوربين مي گويد فيلم ساختن ( اگه خلق و شاهكار هنري بدونيش ) نه هنر مي خواد نه پول مي خواد و نه هيچي ديگه غقي جنم مي خواد !
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
من آدرس اون جای «راحت تر و دنج تر» تو برای تمرین رو هم می خوام لطفا :) آخه نوشته هات رو خیلی دوست دارم... خواهش می کنم! :) :)
و پیشاپیش تشکر می کنم ;)