یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷

اریک کارل

a_ericcarle.jpg

اگر گذرم به کتابخانه ی عمومی شهر بیفتدُ حتمن سری هم به بخش کودکان می زنم و چند تایی کتاب بر می دارم و اغلب غبطه می خورم به کودکی که در کودکی اش امکان دسترسی به این همه کتاب و مجله و نرم افزار مختلف را دارد در انواع موضوعات ریز و درشت. از تاریخ ملل و جغرافیا و افسانه و علم گرفته تا فلسفه و ادبیات و فرهنگ. همه به زبان ساده و قابل فهم کودکان و البته با تصویر های هیجان انگیز و رنگارنگ و خلاقانه. این بار در بین چند تا کتاب در حوزه ی هنر به زبان سادهُ‌ُ کتابی گرفتم درباره ی یکی از تصویر سازان معروف کتاب کودک: اریک کارل. همین آقایی که این پایین عکسش را می بینید و این بالا هم کرم کاترپیلار مشهورش را می بینید که داستانش به ۴۵ زبان دنیا ترجمه شده و یک جورهایی جزو کلاسیک های ادبیات خردسالان به حساب می آید.

سبک مخصوص اریک کارل تصویر سازی به شیوه ی کلاژ با کاغذ هایی است که خودش رنگشان می کند و کنار هم و گاهی روی هم می چیند تا طیف رنگی دل خواهش را بسازد. موضوع آثار کارل اغلب الهام گرفته شده از طبیعت است. به یاد روزهایی که پسر کوچکی بوده و با پدرش در اطراف خانه شان قدم می زدند و پدرش سنگی را از روی زمین برمی داشته و درباره ی تک تک جانوران زیر سنگ برای اریک کوچک توضیح می داده و بعد با احتیاط سنگ را سر جایش می گذاشته تا حشرات زیرش آسیبی نبینند. به یاد عشق و علاقه ای که پدرش به طبیعت داشته و از همان بچگی در دل اریک کوچک نشانده.
اریکی که در حال حاضر هفتاد و نه سال دارد.

a_ericcarle.jpg

مریم مومنی | ۱۱:۰۲ بعدازظهر



in chand taa matlab e aakharet mesle hamishe zibaa o amigh o hayejaan angiz bood , kheili khoshhaalam jozve ma'dood jaahaayi e ke az khoondanesh hich vaght pashimoon nashodam


چقد جیگره این کرمه


سلام
داشتم سرچ می کردم که وبلاگ شمارو دیدم
تو همون صفحه خیلی از یادداشتاتونو خوندم با اجازه
و خوشم اومد


راستی یادم رفت با اجازه می خوام لینکتون بدم


سلام خانم مومنی :) ظاهرا من در این زمینه خیلی شانس آوردم. وقتی آدم بزرگایی مثل من در دوران کودکی از خیلی رنگها و نقش ها و کتاب ها و ... محروم باشن وقتی مربی نقاشی کودک میشن یه لحظه به خودشون میان و میبینن دارن با بچه ها بچگی میکنن و گاهی سر از یه بازی هایی درمیارن که فقط یه کودک میتونه به روش خودش آدم رو غرق در اون بازی کنه :) رفتن به دنیای بچه ها خیلی آرام بخشه و آدم گاهی به این فکر میفته که مسیرش رو عوض کنه :)))) ممنون از پست خوبتون.


سلام مريم جون. مرسي از اينكه به روزي


نوشته‌های قبلیت بیشتر می‌چسبید


مریم جان
کدام پایین!!!؟

مریم:
!!!!
مگه معلوم نیست؟


+ نوشتن پیام























www.flickr.com


E-mail
Atom | RSS1 | RSS2





Powered by
Movable Type 3.2