تکلیف آدم با ماه چاق سنگین طلایی که نزدیک زمین طلوع کرده معلوم نیست. همین طور با خورشید نقره ای رنگ دم غروب. جهان که وارونه می شود من منتظر می مانم و منتظر می مانم. نه این که حالا قرار باشد اتفاقی بیفتد. کمی بعد ماه بالاتر می رود و یا خورشید غروب می کند. ولی خب تا این مرحله ی جادویی شان را طی نکنند نمی توانم روی چیزی تمرکز کنم. درست مثل این که تگرگ شدیدی بگیرد و آدم نتواند کنار پنجره نیاید. تگرگ مثل باران نیست. همین صدای رگباری اش که انگار دارند از آسمان تیرباران می کنند آدم را دم پنجره می کشاند که دانه های گرد درشت را ببینیم که روی ماشین ها و قرنیز پنجره ها می افتد. تق تق تق . بعد که ارام گرفت خب می شود کمی از پنجره دور شد و زندگی را از سر گرفت.
بعد این تفاوتی که بین من و آن یکی که زیر همین سقف زندگی می کند با من و مساله حل می کند و کتاب ومقاله می خواند و پرزنتیشن اش را آماده می کند و خلاصه فارغ از ماه طلایی و خورشید نقره ای و تگرگ بهاری روی کارش متمرکز است برایم عجیب و البته گاه قابل تحسین است.
مریم مومنی | ۸:۰۱ بعدازظهر
یاد تگرگ بهاری دو سه سال پیش افتادم. من هم رفتم کنار پنجره های سرتاسری دانشکده مان و تا آخرین دانه تگرگ روی زمین نیافتاد کنار نرفتم
می گم... ها.... خوب... برای او هم تو عجیبی
:D
من رفتم بخوابم که ماه نقره ای ات الان به من اخم می کند که دیر شد!
صبح هزارتا کار داری :))
ااا یعنی این همون ماه است ها
سلام!
Hafez is every Iranian’s great poet. Everyone reads him and believes that Hafez has talked to him/her directly. Every Iranian lives with Hafez and heeds his advice. A poet whose poetry never ages, and for seven hundred years has provided lovers and those in need of advice a poetic way of expression. I live with Hafez .I have a small collection of twelve Hafez books .Share your favorite Hafez poetry, or, if you feel like it, please open a Faal for us. I have already made my wish and I’m waiting to hear from you. Best Regards….
منتظرتم
مریم خیلی دوستت دارم. به گمونم به خاطر یک ماه تپل طلایی
خوب به گمانم نیرزد که از دست بدهی بارش تگرگ را. حالا ماه طلایی را تجربه نکرده ام ولی اگر از همان جنس است این هم نیرزد.
البته ارزشگذاری اخلاقی برای آنکه زیر سقف شماست نمی کنم.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
اسم استاد من با اسم شما یکیه. معماری خوندم. شما ایشونی؟؟؟
مریم:
گمون نکنم.