چهارشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۸۷

لینکدونی

بعضى وقت‌ها هوا براى دويدن خيلى گرم است و بعضى وقت‌ها خيلى سرد. و يا خيلى ابري. ولى با اين همه دويدنم را انجام مى‌دهم. مى‌دانم که اگر امروز دويدنم را انجام ندهم فردايش هم انجام نخواهم داد. در طبيعت بشر نيست که خودش را زير بار کار‌هاى غير ضرورى ببرد به همين دليل آدم اگر کار سختى را انجام ندهد بدنش به انجام ندادن آن عادت مى‌کند. نوشتن هم همينگونه است. من هر روز مى‌نويسم تا ذهنم از حالت عادت خارج نشود. به گونه اى که بتوانم ذره ذره معيار‌هاى ادبى ام را بالا تر و بالا تر ببرم درست به همان شکلى که منظم دويدن ماهيچه‌هاى آدم را قوى تر و قوى تر مى‌کند.

متن کامل گفت و گوی اشپیگل با هاروکی موراکامی

مریم مومنی | ۹:۵۴ بعدازظهر



خوبه.منم می نویسم. عاشق نوشتن و نقاشی هستم. تقریبا جز معدود کارهایی هستن که الان 12-13 ساله ترکشون نکردم....


مرسی, خیلی خوب بود



منم ميدوم اما شبها تقريبا هر دو سه شب يه بار خيلي حال ميده


Dear maryam
Thanks a lot
It was really a good thing


خوب آره درسته. نوشتن هم مثل يک عضله است که بايد تقويت بشه (خود خود عضله نيست البته، هورمون نخوريد يکوقت). از قديم و نديم هم گفته‌اند کار نيکو کردن از پر کردن است.
چيزی که نميدونيم اينه که حال و احوال شما چطوره؟ زندگی بر شما چون ميگذرد؟

مریم:
من خوبم پانته آ جان. ممنون از احوال پرسی. تو خوبی؟


+ نوشتن پیام







Verification (needed to reduce spam):

















www.flickr.com


E-mail
Atom | RSS1 | RSS2





Powered by
Movable Type 3.2