خانه ی پدر بزرگ هستیم. استخر انتهای حیاط پر از آب است. رزهای کوتاه قد چند رنگ لابه لای گیاهان دیگر در باغچه های باریک که از دم در حیاط تا جلوی خانه کشیده شده اند. میوه های چوبی کاج های بی قواره ی دود زده روی چمن ها افتاده اند. چمن ها ی کوتاه حیاط بعد از ظهر داغ را تاب می آورند تا خنکای عصر بشود و نمه آبی بنوشند. نمی دانم چند ساله ام. نمی دانم هنوز درخت های جلوی استخر سر جای شان استوار ایستاده اند و یا از ترس نگاه های پنهانی همسایه های روبرو بعد از قطع شدن درخت ها باید مدام چشم مان مراقب پرده های آفتاب خورده ی پشت پنجره ها باشد . بعد یا نمی دانم کمی بعد تر می خواهم شنا کنم. نمی دانم از پله های استخر پایین می آیم یا از روی لبه آرام جست می زنم روی استخر خشک و خالی از آبی که یک بار یادم می آید ته اش لجن گرفته بود و سال ها پیش بود و پدر بزرگ با وسواس و علاقه ی عجیبی که به حیاط و استخر و چمن ها داشت رفته بود کف اش را تمیز کند و پایش روی لجن ها لیز خورده بود و بعد یادم می آمد از این که ترسیده بودم. ندیده بودم ادم بزرگی بینی اش خون بیاید و روی زمین دراز بکشد و ما دورش حلقه بزنیم... و همه ی این ها مال سال های کودکی مان بود. بعدش دوباره همین استخر آبی رنگی بود که رنگ دیواره هایش یک جاهایی ریخته بود و آن پمپ نارنجی رنگ که بارها و بارها تعمیر شده بود و هنوز توان این را داشت که کار کند و باز هم خراب شود. و بعد گفتم که من بودم. نمی دانم بقیه ی بچه ها هم بودند یا نبودند یا بزرگ شده بودند. من بودم اما. زیر تیغ برنده ی آفتاب تابستان جست زده بودم توی استخر خالی که کف اش قالی فرش کرده بودند. از همان ها که سال ها توی پذیرایی خانه شان پهن بود و آفتاب کنار پنجره های قدی لبه هایش را کم رنگ کرده بود. من بودم و روی آن قالی نقشین دست و پا می زدم و شنا می کردم. بعد به خودم آمدم و دیدم استخر آب ندارد وغمگین نشسته ام روی قالی کف اش و داغی تابستان رویم می ریزد.
امیر مهدی جانُ کاش از من نخواسته بودی که بنویسم ...
مریم مومنی | ۸:۰۷ بعدازظهر
زیبا
very nice koli maro to hes bordi khanoom
I enjoy reading your blog :)
salam khanomi az kheili vaght pish har moghe betonam sari inja mizanam khoshhalam kasi hast ke khondane harfhash mano az jaie ke hastam joda mikone hamishe khosh bashi azizam
با سلام
درخواست تبادل لینک با شما را دارم
در صورت تمایل لینک ما را با نام زیر در وب سایت خود قرار دهید و به ما اطلاع دهید
با تشکر
بیا تو بندر
http://www.Bia2BND.IR
به امید همکاری های بیشتر
منتظر جواب شما هستم
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
یاد کودکی های خودم افتادم و پدر بزرگی که به یاد ندارم و حوض و آلاچیقی که هنوز هست اما توان مادربزرگ نیست ..
می دانم گاهی باید رها شد ننوشت و .... اما هیچ دلت می آید ما بیاییم اینجا و به در بسته بخوریم ؟