So when people say that poetry is merely a luxury for the educated middle classes, or that it shouldn't be read much at school because it is irrelevant, or any of the strange and stupid things that are said about poetry and its place in our lives, I suspect that the people doing the saying have had things pretty easy. A tough life needs a tough language - and that is what poetry is. That is what literature offers - a language powerful enough to say how it is.
متن کامل را از اینجا بخوانید
مریم مومنی | ۵:۵۲ بعدازظهر
فكر كنم اونايي كه شعر و غير لازم مي دونن ، خب زندگيشون پيچيده نيست . مثل جملات ساده س . بيچاره ها چقدر خوشحال تر از مان . آره ؟
از کل وب لاگ لذت بردم .ممنون . خواب زمستانی را اضافه می کنم به آدرس های دیگر .امیدوارم مشکلی نباشد.
مریم:
لطف دارین.
:)
قصه شب (فیلمی از عباس امینی) از شبهایی روایت میکند که آدمهایی میسوختند نه در کورههای آدم سوزی، بلکه در کورههای خودسوزی. آدمهایی که در قصه شب سوختند، دیگران نبودند، بلکه خود ما بودیم یا اعضای خانواده ما. . .
A tough life needs a tough language
سلام خانم مؤمنی!
براستی واژه ها سمبلهای ادراکات و تجربیاتند برای ترجمان آن چه در ذهن میگذرد...بنابراین یک تجربه و زندگی سخت نیز سمبلهای خاص و هماهنگ با خودش را دارد.
همیشه از نوشته ها و از لطف و روح اندیشمند حاکم بر وبلاگتان احساس خوبی دارم.
مدتی است که از فترتی یک ساله دوباره با نامی و وبلاگی نو مینویسم. و در اولین فرصت وبلاگتان را به جانشین بلاگرولینگ یعنی گوگل ریدر افزدوم.
چراغ وبلاگتان روشن..
Such a true observation
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
عالی بود. عالی، مرسی مریم. صبحی حسابی چسبید.