هر چند وقت یک بار یکی از وبلاگ نویس ها صدایش در می آید که آهای جماعت وبلاگ نویس من براتون متاسفام که درباره ی فلان موضوع همه تون مطلب نوشتید ولی وقتی فلان اتفاق افتاد هیچ کدومتون صداتون در نیومد.
یا این که داد و بیداد راه می اندازند که تو که فلان روز درباره ی آزادی بیان نوشتی چرا امروز فجایع سودان رو نمی نویسی. چرا درباره ی سونامی شعر گفتی اما به روی خودت نیاوردی که دوستان ما برای رفتن به استادیوم کتک خوردند.چرا درباره ی فقر در سیستان بلوچستان مطلب نوشتی اما صدات در نیومد که فلسطینی ها رو دارند نابود می کنند. چرا کسی حواسش به زیمبابوه نیست در عوض همه در رثای بی نظیر بوتو خاطره تعریف کردند. چرا به عکس دختری که اسید ریختند روش لینک دادی اما مطلب مربوط به خودسوزی اون خانومه رو لینک ندادی. چرا بیانیه امضا کردی که فلانی آزاد بشه اما این پیشنهاد سرشار از نبوغ عوض کردن اسم خیابون سفارت امارات رو شر نکردی تو گوگل ریدر.....
خب همون طور که می بینید این چیز ها هیچ ربطی به هیچ چی نداره. وبلاگ تفاوتاش با خبرگزاری اینه که وظیفه ی خبررسانی نداره و یه رسانه ی کاملن تک نفره
است با همه ی محدودیت ها و توانایی های یک دونه آدم!
آدمی هم که داره وبلاگ می نویسه توانایی این رو نداره که تمام خبرهای عالم روگزارش کنه و برای همه ی ماجراهای غمگین دنیا مطلب بنویسه و یا پایین همه ی بیانیه های عدالت طلبانه امضا بزنه و یا در رثای همه ی مرده های زمین شعر بگه.
همه ی ما به نسبت وقت٫ توانایی٫محدودیت و حساسیتمون به موضوع هاست که اون ها رو گزینش می کنیم و درباره شون می نویسیم و واکنش نشون می دیم یا نمی دیم. تو درباره ی چیزی که ازش باخبری بنویس که بقیه هم بخونند. من هم از چیزی که می دونم می نویسم. تو درباره ی بی عدالتی در محل کارت بنویس. من از بیماری لاعلاج دوستم می نویسم.
مریم مومنی | ۸:۰۱ بعدازظهر
خیلی موافقم . مهمترین خصوصیت یک وبلاگ حال وهوای شخصی نویسنده اش است که اون رو از بقیه ممتاز می کنه .
پای متنتان را امضا کردم.
معمولا اعتراض ها شخصی نیست, مثلا اینکه چرا بلاگستان کلا نسبت به یک مسئله خاصی بیش از حد بها میده (مثلا کردان) ولی چرا کلا در بعضی موارد مثل ماجرای فلسطین کمتر نوشته می شه.
It is comfortable
دقیقن!
man vase dele khodam migam inaro nemidonam chi migan vali harchi migan rast migan ye taid vase del khoshi ina akhe man vase chi bedonam ha ey val badak nabod bah bah
زنده باد. واقعا همین طوره که شما گفتی.
درود بی پایان؛
بدین وسیله از شما بزرگوار اندیشمند دعوت می کنم که از مجموعه ی «بریتانیا از پیدایش تا دوران متأخر قرون وسطی» دیدن بعمل آورید
از توجه و لطف شما سپاسگزارم
ارادتمند،
سهیل اسدی
کاملاً درسته
سلام می شه بگید از کجا می شه فیلم های جیمی الیویر رو دانلود کرد؟
مریم:
شرمنده. نمی دونم.
Salam Maryami,
injur vaghtha, lazeme az taraf beporsi, to ke inhame daghio asabani va juri harf mizani engar tarafet moghasere baraye hameye in biedalatiha, to chand ta faghir dar ruz sir mikoni, be dade chand ta mazlum miresi, chand ja edalat bar gharar mikoni...joz shoar dadan... :))
با نظر نويد موافقم.
گرچه وبلاگ خبرگزاري نيست اما وقتي در مورد يك خبر همه وبلاگستان سكوت ميكنه/مطلب مينويسه يعني اينكه همه دوستان روشنفكرمون عملا احساساتشون فقط نسبت به موارد خاصي واكنش ميده/نميده. به عبارت ديگه خيلي از دوستان ترجيح ميدن پز روشنفكرانشون رو مثلا با نوشتن در باره فلان مساله خراب نكنن و يا بدتر وقتي همه دارن در مورد يه مطلب مينويسن اين دوستان هم رو موج سوار شن.
ماها همه عواميم متاسفانه.
سلام. از لینک بامداد عزیز به اینجا آمدم. چیزی که گفتید درسته. البته من در بین این طور نوشته ها چیزهایی هم دیده ام که ارزش توجه داشته اند. نه اینکه چیزی می بایست بنویسیم یا .... تنها اینکه؛ ناگهان از خودت می پرسی جدن؟ یا که اینطور؟!
I appreciate you & your blog for the things you wrote about and the news you bothered to express your opinion for.
It is enough to try to focus on all the amazing touchy phrases and writings you have had(I know it's a hard thing for us as a nation to do) instead of looking for every single opportunity to criticize and find faults and flaws.
Let's dream the day that we all get cleared from this attitude disease
سلام.يادمه اول انقلاب يه كتاب بود كه توش نوشته بود:اسب خانه دارد-...خانه دارد-...خانه دارد اخرش نوشت:اما فلسطيني خانه ندارد.به نظر من الان بايد اخرش اضافه كنيم فلسطيني هم خانه دارد ولي ايراني بايد تمام عمر جان بكند تا شايد با بد بختي خانه بخرد.در كشور هاي اتحاد جماهير شوروي دولت مسكن رايگان در اختيار همه قرار داد چون بايد با اسودگي خاطر كار مي كردند.ولي در اينجا چون قرار نيست كسي كار بكنه پس بذار تمام عمر دور دمش بچرخه!
موافقم
بعضی وقت ها فکر می کنم وقتی دیگران راجع به یه موضوعی بهتر نوشته اند خب دیگر راجع به آن نوشته شده است من که نباید تکرار بکنم. و این که قرار نیست هر چیز که دغدغه ی عده ای است به مهر ما هم ممهور شود. خیلی خوب نوشتید. دیر دیدمش
با سلام و آرزوهای خوب
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
ma b andazeye ma mibinim, ma b andaze ma...