شنبه ۱۴ دی ۱۳۸۷

مردمان عجیبی هستیم.
هیچ چیز بیشتر از شادی دیگران ناراحت‌مان نمی کند.

مریم مومنی | ۷:۵۲ بعدازظهر



یعنی ما واقعا این طوری هستیم؟


سلام

پس بیاین ثابت کنید از شادی من از زدن سه تا وبلاگ و وقت داشتن برای خوندن و نوشتن
ناراحت نمی شید : با نظر دادن در نظرسنجی من در وبلاگ کتابخوانی من.

البته اون قسمت اول رو شوخی کردم.


آخ گفتی مریم جان، هیچ چیز هم بیشتر از شکست خوردن دیگران شادمون نمی‌کنه.


يعني شما اين طوري هستيد!؟


مریم:
خیلی حال من خوبه شما هم از این کامنت ها بذارین و بدترش کنین.
واقعن ممنون


غبطه، حسادت، شاد شدن از ناراحتي ديگران، ناراحت شدن از شادي ديگران، ...
مسابقه، برتري جويي، ...
فكر مي كنم اين ها همه در وجود ما هست ولي چقدر و چه موقع آن ها را بروز مي دهيم مهمه. اين طور نيست؟


ببخشيد، تلخي سوالم كه بيشتر جنبه مزاح داشت را پس از ارسال درك كردم و سعي كردم با كامنت دوم جبران كنم. اميدوارم!
و صميمانه اميدوارم هيچ چيز شما را آشفته نكند.


باهات موافقم و همینطورم متاسف.


واقعا عجیبیم.. به شادیه دیگران حسادت میکنیم و سعی در ضایع کردن مردم داریم .. و در عین حال از فقر و بدبختی و غم دیگران غمگین میشویم..


نه به خدا
من از شادی ها ،شادم
حالا چرااین همه تلخی؟


چون خودمون شاد نیستیم
یه جوری میخواهیم فشارهایی که رومون هست رو با این روش تحلیل ببریم


amele aghab mondegi iran ham, hamin mardome zaye hastand. lazem be zekre in kheslat beyne mardome iran shadid tare,


It's called Jealeousy not sadness.
BTW I like it, migan "hasud hargez nayasud" ...if my happinesss makes someone sad then i am going to let him know of how happy I am. this is him,who is going to suffer, I am happy anyway :)


az bas keh hasood o bakhil hasteem ma adama!


شادي ديگران؟
ناراحتي ما؟
دلم نمي خواد اينطوري به قضيه نگاه كنم!


جالب بود، تا حالا فکر می کردم فقط خودم به این نتیجه رسیدم


سلام
با اجازه لینکتون کردم


خصوصا اگر طرف مهم هم باشه!



سلام مریم جان امیدوارم این تلخکامی هر چی هست زود برطرف بشه. جایی شنیدم از تفاوت های خانم ها با آقایون اینه که خانم ها بر عکس آقایون وقتی ناراحتند به هم نزدیک میشن ولی خوشحالی شونو برای خودشون نگه می دارند.


بیشتر موافق این هستم که ما ایرانی ها اینطور هستیم!


تامل برانگیز بود


سلام
وبلاگت خيلي جالبه. قالب ساده اي داره و در عين حال آدمو جذب مي كنه.
شعرها و نوشته هايي هم كه كه توش همينطور كوتاه و پر مغز.

راستي نوشته ها مال خودت؟


مریم:
با اجازه ی شما بله


بستگی داره کی باشه و سر چی باشه. من هیچوقت از شادی آدم حرومزاده خوشحال نمیشم. ولی اصولا از شادی عزیانم شاد میشم


خودت هم هستي ؟ يا بهتر بگويم : من هم هستم ؟ يا فقط ايراني ها ؟


خیلی‌ نکتهٔ جالبی‌ رو اشاره کردید، من هم فکر می‌کنم که اکثر ما ایرانیا اینطوری هستیم.

شاید یکی‌ از دلیلش این باشه که ما خوشبختی‌ رو کاملا نسبی‌ حس می‌کنیم، و اکثرا از طریق مقایسهٔ زندگی‌ خودمون با کسایی که میشناسیم ارزیابی می‌کنیم که در چه موقعیتی قرار داریم، و آیا زندگیمون خوبه یا نه. به خاطره همین، شنیدن موفقیت دیگران یه جورایی حس عقب موندن از یه مسیری رو برای ما تداعی می‌کنه. نمونش کارای گروهی ماهاست.


+ نوشتن پیام







Verification (needed to reduce spam):

















www.flickr.com


E-mail
Atom | RSS1 | RSS2





Powered by
Movable Type 3.2