|
شنبه ۱۵ فروردین ۱۳۸۸
کودکی (۲)در تاریکی کوچه مریم مومنی | ۰:۴۴ صبح چقدر خوب گفتی مریم. diruz "the weeping meadow" ya hamoon dashte geryan ro didam, har sekansesh mesle ye tabloe naghashi, ye ki az behtarin filmaei ke man didam. !چه زیبا روز شد دیرزمانی است که برنج بوی رنج می دهدوشالیزارهارالحظه ای مه صبحگاهی رهانمی کند و...بالای متل قوتودانیال که دستت می رسدبه ابرها به جای برنج رنج می روید وبتون آرمه!!! ومردان روستاهمین جوری شالیزارها را می دهند به باد...ومن همین جوری به جای ابرها می گریم...همین جوری سلام خانوم مومنی هوم بوی امن برنج ... ![]() |
|
[گل] [گل] [گل] [گل] [گل]
[گل] [گل] [گل]
[گل] [گل]
[گل] [گل]
[گل] [گل]
[گل] [گل] !!!! به روزم !!!!
[گل] [گل] چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر [گل]
[گل] [گل] [گل] [گل] [گل] تا که گلباران شود کلبه ویران من [گل]
[گل] [گل] [گل] [گل] [گل]