کار آسونیه ذوق آدم ها رو از بین بردن. بسیار آسون. ولی هنر اینه که اگه از ذوق یکی دیگه ذوق نمی کنیم حداقل همین دوست داشتنه رو محترم بشمریم و بذاریم لذت های کوچک زندگی آدم ها سر جاشون بمونه.
از شجریان(گوگوش/ شادمهر/ هر کی اصلن...) خوشت نمیاد؟ دلیل نداره بیای تو بوق و کرنا کنی. خیلی ها لذت می برن از صداش. تو برو از همونی که خوشت میاد لذت ببر اما به سلیقه ی بقیه ایراد نگیر.
از نارنجی(یا هر رنگ دیگه ای) خوشت نمیاد؟ دلیلی نداره به روی دوستت بیاری و اون لباس نارنجی که تنشه رو از چشمش بندازی.
از فلان کارگردان خوشت نمیاد؟ فلان نویسنده؟ از هر کی دلت می خواد خوشت نیاد. اما حق بده به بقیه که سلیقه شون مثل تو نباشه.
دنیای امروز دنیای تعیین تکلیف کردن برای سلیقه ی دیگران نیست. اگه فلان کالا / هنرمند / محصول هنری٫ سرگرمی/ رنگ/ غذا رو دوست ندارین دندون روی جیگر بذارین و اجازه بدین بقیه لذتشون رو ببرن.
معلومه که اولین مخاطب این نوشته خودم هستم.
مریم مومنی | ۱۱:۱۳ صبح
در روز جمعه قدس دیگری خواهیم ساخت ایران فلسطین دیگریست به پا خیز.
برای دفاع از خون های ریخته شده و آزادی زندانیان و مبارزه با دیکتاتور
روز قدس 27 شهریور 1388
اطلاع رسانی شود
کور نکردن ذوق دیگران یک مصداق دیگر دارد و آن هم وقتی است که در یک جمع یک نفر تماش تلاش خود را به خرج میدهد تا یک جوک بامزه تعریف کند و دیگران را شاد کند. خیلیها در اینگونه مواقع یک لبخند ساده را هم دریغ میکنند و آن نگونبخت را سنگ روی یخ میکنند. من بهشخصه سعی میکنم هرگز باعث و بانی ضایع شدن کسی در جمع نباشم چون این حس را تجربه کردهام و میدانم چه حس تلخ و گس و دردناکی است....
یک چیزی بگو که ملت همیشه در صحنه بتونن انجام بدهند
اصولا ما براي اين زاده شده ايم كه حال بقيه را بگيريم و كلا كاربرد ديگري نداريم!
به نظرات اگه طرف نظرمون رو بپرسه چی؟ باید الکی بهش اوکی داد تا حالشو ببره یا اینکه تفاوت نظر رو اونجا میشه بهش یادآوری کرد؟
مریم:
نه طلیعه جان من نگفتم که نظرمون رو نگیم. اما مهم اینه که چه جوری داریم میگیم. یه جوری حکم صادر می کنیم که طرف جدی حالش بد بشه خودش هم از چیزی که دوستش داشته یا اینکه صرفن اکتفا می کنیم به اینکه بگیم من خوشم نمیاد و سلیقه ی من این جوریه و دلیل نداره سلیقه ها شبیه هم باشه.
دیگر بهار نیست/ آخرین برگ سالهاست افتاده بر زمین/ دیگر تو نیستی که ببینی/ دیگر بهار نیست...
اولین بار است که می بینم کسی این را بدون اینکه با کسی چالش داشته بشم همین را می گوید.خصوصا در مورد آهنگ و فیلم و این طور موارد. یا حتی طریقه ارایش و لباس پوشیدن. این همان قضیه احترام به حوزه خصوصی است.
:)
البته من هم گاهی یادم می رود و باید به خودم یادآوری کنم. یاد آوری خوبی بود
اما یک موقع هایی حرفهای این طوری خوبست و می شود با سلیقه های دیگر آشنا شد ولی احتیاط می خواهد که اظهارنظر بیشتر از حقیر کننده بودن مفید باشد و لذت جدیدی را به آدم معرفی کند مثلا یکسبک خاص آهنگ جدید
برای من که این که چه کسی در شرایطی چه طور نظرش را بگوید خیلی فرق دارد
"تحقیر کننده"
غلط های تایپی ناشی از نیمه شب کامنت نویسی است
!
واه واه! اولین مخاطب این نوشته خودتی یعنی می خوای بگی تو از گوگوش و شادمهر خوشت نمیاد؟ یعنی می خوای بگی از نارنجی بدت میاد؟
;)
مریم:
چه جوری نتیجه گرفتی نسرین؟
Sticks and stones may break my bones, but words will never hurt me ;)
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
منم هستم یاد آوری خوبی بود..)