دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۸۸
از تفاوت های خوابگاه و خونه
میای می بینی بوی غذای خوشمزه آشپزخونه رو برداشته و هم خوابگاهی داره آشپزی می کنه.
بو می کشی و به به و چه چه.
تشکر می کنه ازت.
غذاش رو می کشه تو بشقابش و شروع می کنه به خوردن.
همینطور که داری وسایلت رو جا به جا می کنی مقادیر زیادی درباره ی غذاهه حرف می زنید وغذاهای مشابه و این چیزها.
و خب
همین
D:
دماغت رو جا می ذاری تو آشپزخونه و خودت میای تو اتاق
مریم مومنی | ۱۱:۱۵ بعدازظهر
الهي كه من بميرم ... زياد به خودت گشنگي نده بچه جان. تو هم بوي قرمه سبزي راه بنداز و دل همه رو ببر. مخصوصا همون هم خوابگاهي تو... گرچه ماها اين جور نيستيم، مي دونم!!!
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
يك لحظه غربت اين لحظه را تصور كردم،و دلم يك جوري شد!