دیوان (ه ی) شرقی -غربی

نیمی این جا نیمی آن جا فرسوده می کند. به هر دو نیاز دارم و در هوای هر دو نفس می کشم و زندگی می کنم. اما زندگی در مرز این دو جهان با این عمق که من انتظار دارم ممکن نیست. زمان اجازه اش را نمی دهد. توانایی های آدمی هم. دیر یا زود به یک سو متمایل می خواهم شد و یا یک جایی لب مرز ساکن می شوم.
ساکن می شوم؟

مریم مومنی | ۰:۲۱ بعدازظهر