تفکیک زباله در خواب‌گاه

چند وقتی است که مجموعه خواب‌گاه های مختلف محوطه ی دانشگاه با هم رقابت دارند بر سر تفکیک زباله ها. نمی دانم چقدر رقابت جدی است و اصلن برای کسی به جز گروه سبز های دانشگاه مهم است یا نه. بعید می دانم که باشد. یکی دو بار از طرف مسوولین مجتمع خوابگاه ما ایمیل آمد که بچه ها! باید در تفکیک زباله این بار برنده شویم حتمن و گویا درصدی که اعلام کرده بودند خوابگاه ما که حدود حداقل ده ساختمان سه چهار طبقه است نمی دانم چندم شده و این ها. می خواستند هیجان بدهند که کسی جدی نگرفت. توی هر آپارتمان سه تا جعبه زباله به رنگ های مختلف هست و یک جای آویزان کردن کیسه زباله ی تر. اما خیلی بستگی دارد که با چه کسانی زندگی می کنی و چقدر برایشان مهم است که قوطی کنسرو ذرت خالی شان را قاطی زباله های پلاستیکی نیندازند.
هفته ی قبل اعلام کردند که برای اتاقک سطل های زباله ی مجموعه خوابگاه ما که همه ی کیسه ها به آن جا می رود رمز ورود گذاشته اند که زباله های دیگران(مجموعه های دیگر) قاطی زباله های ما نشود و شرایط مسابقه عادلانه باشد. بعد این طوری است که باید با کیسه آشغال های سنگین که توی این سرما از ساختمان خودت کشان کشان آورده ای این جا و می خواهی زودتر از شرشان خلاص شوی اول اسم رمز آشغال دانی را وارد کنی و بعد در برایت باز شود و بروی تو. رمز را هم ایمیل کرده بودند به همه ی ساکنین ۱۰ ساختمان.
امروز که از جلوی اتاقک رد می شدم دیدم انبوهی کیسه ی آشغال دم در جمع شده بیرون روی آسفالت. خنده ام گرفت به آن همه تکنولوژی و طرح مسابقه و رقابتی کردن ماجرا در اوضاعی که کسی حتا حوصله نکرده بود ایمیل مسوولین را باز کند و اسم رمز را یادش بماند٫بچه ها خیال خودشان را راحت کرده بودند و کیسه ها را همان جا پشت در گذاشته بودند.

مریم مومنی | ۸:۳۲ بعدازظهر