عکسی از ایو کلاین هنرمند فرانسوی هست به نام پرش به[ فضای] تهی
اگر قرار باشد در جزیره متروکی نقش رابینسون کروزوئه را بازی کنم حتما این عکس را با خودم می برم.
پر از امید و در عین حال پر از حزن است.

 

مریم مومنی| ۴:۵۰ بعدازظهر | پیام ها(5)

عکاسی از مردم

عکاسی از مردم یکی از سخت ترین و در عین حال جذاب ترین بخش های کار یک عکاس است.دیروز داشتم در کتابفروشی کتابی را ورق می زدم که مایکل کوین فوتوژورنالیست سرشناس در همین موضوع تدوین کرده . نکته هایی که در ادامه می آید خلاصه ای از یک بخش این کتاب است که به صورت آزاد نقل می کنم.(به صورت آزاد یعنی با جمله ها و شاید یکی دو جا مخلوط با ایده های خودم ):

قبل از سفر :
- قبل از رفتن به منطقه مورد نظر درباره آنجا بخوانید و سعی کنید با اخلاق و رفتار مردم، پیشینه اجتماعی و مذهبی شان آشنا شوید. درباره منطقه فیلم ببینید و اطلاعاتتان را از طریق اینترنت، کتاب و رسانه های دیگر بالا ببرید
-اگر دوست عکاسی دارید که قبلا به آن منطقه سفر کرده ، با او مشورت کنید و از او بپرسید که کجاها را برای عکاسی مناسب دیده و کجا را افسوس می خورد که فرصت عکاسی اش را از دست داده.
- با دوربین تان کاملا آشنا باشید و امکانات مختلف عکاسی اش را خوب یاد بگیرید.

چند روز اول سفر :
تا چشمهایتان تازه هستند عکس بگیرید. در نگاه اول جذابیت ها بیشتر به چشم می آیند. مردم عجیب و یا لباس های محلی متفاوت ممکن است بعد از چند روز که در آن منطقه بمانید برایتان تکراری شوند. از روزهای اول کمال استفاده را بکنید.

ارتباط با مردم:
سعی کنید با سوژه عکاسی تان ارتباط برقرار کنید. این ارتباط می تواند کلامی باشد و یا غیر کلامی مثل نگاه کردن به چشم ها و یا لبخند. قبل از عکاسی از آن ها اجازه بگیرید. یا با کلام و یا در حالی که دوربین را حاضر بالا نگه داشته اید و آماده اید.اگر نپذیرفتند به تصمیمشان احترام بگذارید و عکس نگیرید. اما معمولا یک تکان کوچک سر و لبخند کمک می کند.

نزدیک شدن به سوژه:
با اعتماد به نفس به سوژه نزدیک شوید. این اعتماد به نفس به سوژه هم ناخود آگاه منتقل می شود. حتی شاید لازم باشد برایشان توضیح دهید که چرا این عکس را می گیرید. گروهی از مردم ممکن است فکر کنند که از عکس شان سواستفاده خواهد شد و یا برخی مردم به خرافاتی معتقدند که دوربین روحشان را تسخیر خواهد کرد. مطالعه قبلی در مورد اخلاق و باورهای مردم منطقه به کمک شما خواهد آمد و در پایان از یاد نبرید که خوش خلقی، احترام و ادب و شوخ طبعی اغلب معجزه می کند.

عکاسی :در حالتی که شروع به عکاسی می کنید بدون فاصله انداختن و پایین آوردن دوربین چند عکس بگیرید. در یکی دو عکس اول معمولا سوژه حالتی خود آگاه دارد و حواسش به دوربین است اما بعد کمی خسته می شود و در عکس های بعدی اغلب به کار خودش ادامه می دهد و حالت عادی تری دارد.

بچه ها :
عکاسی از بچه ها اغلب بسیار لذت بخش و در عین حال دشوار است. بچه ها مقابل دوربین شکلک در می آورند. درست موقعی که شما خودتان را برای یک چهره معمولی آماده کرده اید چهره شان را عوض می کنند. با بچه ها دوست شوید و از عکاسی کودکان لذت ببرید.

بعد از عکاسی :بعد از عکاسی همیشه از سوژه تان تشکر کنید. او وقتش را برای شما گذاشته و شما در عوض چیزی به او بدهید حتی اگر در حد دست دادن و یا لبخندی صمیمانه باشد.

.

مریم مومنی| ۱۰:۴۸ صبح | پیام ها(3)

زیر باران هانگجو

 

از مجموعه عکس های عطا از سفر به چین

مریم مومنی| ۱۱:۳۸ صبح | پیام ها(1)